Söngtextasafn
Það má segja að söngtextar hafi verið ær og kýr Margrétar. Fyrir utan að búa til eigin texta safnaði hún saman miklum fjölda texta eftir aðra höfunda sem hún birti á vefnum sínum og varð safnið fljótt vinsælt til uppflettinga. Textarnir endurspegla vel hversu fjölbreyttan smekk Margrét hafði á tónlist, allt frá barnagælum og trúarkvæðum til gamalla dægurlaga og nýrri. Safnið hennar er hér birt nánast óbreytt eins og það var þegar Margrét hætti að uppfæra vefinn sinn í kring um 2015. Höfunda er getið eins og hægt er og eru ábendingar um höfunda þar sem þá vantar vel þegnar og eins ef textar eru hér birtir í óþökk höfunda þeirra.
Dægurlagasöngkonan Margrét
Dísa í dalakofanum
Dísa heitir draumlynd mær,
í dalakofa býr.
Hún unir sér í sveitinni
við sínar ær og kýr.
Hún þekkir hvorki glaum né glys
né götulífsins spé,
og næstum eins og nunna er
þó nítján ára sé.
Ó, Dísa, ó, Dísa,
ó, Dísa í dalakofanum.
Hún hefur aldrei heyrt um neitt
sem heitið hefur ljótt,
og heyrist aldrei nefna neitt
sem nú er eftirsótt:
Nælonsokka, silkiföt
og síðra kjóla prjál,
né varalit og vindlinga
og vínsins gullnu skál
Ó, Dísa, ó, Dísa,
ó, Dísa í dalakofanum.
Mig dreymir um þig, Dísa mín,
og dalakofann þinn.
Um sæluna í sveitinni
ég syng við gítarinn,
því ástin hefur hyldjúp sár
í hjarta mínu rist,
þótt margar hafi meyjarnar
í mínum faðmi gist.
Ó, Dísa, ó, Dísa,
ó, Dísa í dalakofanum.
Ég dáist að þér, Dísa mín,
og dýrka þína mynd.
Ég koma vil í kofann þinn
er kvöldsól roðar tind,
og biðja þig um hjarta og hönd
og helst að giftast mér
og gleyma bæði sorg og sút
í sænginni hjá þér.
Ó, Dísa, ó, Dísa,
ó, Dísa í dalakofanum.