Afrakstur næturvöku

Það er ekki heiglum hent
að henda saman vísu.
Þó ég hafi krökkum kennt
ég kenni ei „Ljóða-Dísu”.

——-

Ég er að reyna að yrkja prósa
en ekkert gengur,
því hljómar mér sem leiftrið ljósa
ljóðastrengur.

——–

Á borðinu er blaðið hvítt,
best að krota á það.
En í huga ekkert nýtt
ennþá kemur.  Þá það.

———

Ekkert sef ég nú í nótt,
nýt þess eins að vera til.
Er mig vefur húmið hljótt
hlýjuna ég finna vil.