Söngtextasafn
Það má segja að söngtextar hafi verið ær og kýr Margrétar. Fyrir utan að búa til eigin texta safnaði hún saman miklum fjölda texta eftir aðra höfunda sem hún birti á vefnum sínum og varð safnið fljótt vinsælt til uppflettinga. Textarnir endurspegla vel hversu fjölbreyttan smekk Margrét hafði á tónlist, allt frá barnagælum og trúarkvæðum til gamalla dægurlaga og nýrri. Safnið hennar er hér birt nánast óbreytt eins og það var þegar Margrét hætti að uppfæra vefinn sinn í kring um 2015. Höfunda er getið eins og hægt er og eru ábendingar um höfunda þar sem þá vantar vel þegnar og eins ef textar eru hér birtir í óþökk höfunda þeirra.
Dægurlagasöngkonan Margrét
Út við himinbláu sundin
Út við himinbláu, bláu, bláu, bláu, bláu sundin,
þú bauðst mér út að ganga, það var fyrsta sælustundin,
við gengum saman, saman, saman, saman laus frá harmi,
arm í armi, barm á barmi.
Þær urðu fleiri, fleiri, fleiri, fleiri þessar ferðir,
það fór að lokum svo ég vissi ekki hvað þú gerðir,
og áður en varði var ég orðin heitum bundin,
út við himinbláu, bláu, bláu, bláu, bláu sundin.
Æ, æ og ó,
sælt er að sjást og kyssa
en sárt að þjást og missa,
æ, æ og ó.
Út við himinbláu, bláu, bláu, bláu, bláu sundin,
hin björtu kvöld við áttum saman margan sæluríkan fundinn,
og ljúft var þá að halla, halla, halla, halla höfði sínu
að hjarta þínu eða mínu.
Það var alltaf meira, meira, meira, meira, meira gaman
að mega njóta æskunnar og fá að vera saman,
og aldrei mun ég gleyma því, hve unaðsrík var stundin,
út við himinbláu, bláu, bláu, bláu, bláu sundin.
Æ, æ og ó,
sælt er að sjást og kyssa
en sárt að þjást og missa,
æ, æ og ó.
Út við himinbláu, bláu, bláu, bláu, bláu sundin,
þar bíð ég alla daga þess að komir þú á fundinn.
Ég er alltaf að reyna, reyna, reyna, reyna, reyna að vona,
það er nú svona að vera kona.
Þó aldrei framar fái, fái, fái ég að sjá hann.
Ég finn að það er enginn, enginn nema ég sem á hann,
og aldrei mun ég gleyma því hvað unaðsrík var stundin,
út við himinbláu, bláu, bláu, bláu, bláu sundin.
Æ, æ og ó,
sælt er að sjást og kyssa
en sárt að þjást og missa,
æ, æ og ó.
Bjarni Guðmundsson
---
Út við himinbláu, bláu, bláu, bláu, bláu, sundin
hún bað mig um að bíða þar og halda fyrir sig í hundinn.
Ég beið og beið og beið og beið og beið með hund í belti,
greyið gelti – annar elti.
Og heima má ég síðan sitja, sitja öllum stundum.
Það er komið svo, að það er orðið alveg fullt af hundum.
Og aldrei skal ég framar halda fyrir hana í hundinn,
út við himinbláu, bláu, bláu, bláu, bláu, sundin.
Æ, æ og ó,
sælt er að sjást og kyssa,
en sárt er að þjást og missa,
æ, æ og ó.
Höf. ókunnur