Þrá

Er vorið kemur, vindur aftur hlýnar
vaknar þráin til þín dýra land.
Í huga sé ég hreinar myndir þínar
með háreist fjöll og svartan brunasand.

Nú færist líf í foldarþekju alla
sem falin var af snjóalögum hám.
Úr klakaböndum losna lækir fjalla
og leika tekur silungur í ám.

Og inn á heiðum fríðar lindir ljóða
við lágar jurtir, gróðurvinjum í.
Nú ljómar allt, því landið okkar góða
er litadýrð að klæðast, enn á ný.