Söngtextasafn
Það má segja að söngtextar hafi verið ær og kýr Margrétar. Fyrir utan að búa til eigin texta safnaði hún saman miklum fjölda texta eftir aðra höfunda sem hún birti á vefnum sínum og varð safnið fljótt vinsælt til uppflettinga. Textarnir endurspegla vel hversu fjölbreyttan smekk Margrét hafði á tónlist, allt frá barnagælum og trúarkvæðum til gamalla dægurlaga og nýrri. Safnið hennar er hér birt nánast óbreytt eins og það var þegar Margrét hætti að uppfæra vefinn sinn í kring um 2015. Höfunda er getið eins og hægt er og eru ábendingar um höfunda þar sem þá vantar vel þegnar og eins ef textar eru hér birtir í óþökk höfunda þeirra.
Dægurlagasöngkonan Margrét
Gústi Guðsmaður
Á Dýrafirði fæddist hann,
þá eignuðumst við afreksmann,
og ættum það að muna alla tíð
Hann ungur fór að stunda sjó,
með sterkum höndum fisk hann dró,
og stoltur hann við Ægi háði stríð
Sjálfselskur hann aldrei var,
en alltaf var með hugann þar
sem eymdin bjó og dauðinn hjó og skar
Í hjarta átti hann heita þrá, hann vildi lifa fyrir þá,
sem heimurinn á brjóstum sér ei bar.
Á Akureyri Gústi var, er almættið hann hitti þar,
og átti við hann samtal á þeim stað
Þeir ræddu um hungrið heimi í,
og hvernig mætti bjarga því
ef hendur margra hjálpuðust þar að
En Guð hann vissi að Gústa sál,
var góð það var ei leyndarmál,
að gott var ekki að finna slíkan þjark
Í útgerð hann því Gústa fékk,
og Gústi strax að þessu gekk,
Gústi hafði krafta vit og kjark.
Hann keypti lítinn bát,
frá Siglufirði réri hann út á hið bláa haf,
Hann keypti lítinn bát,
og aflann sem hann dró til kristniboðs hann alltaf gaf
Sjálfur hann í bragga bjó, baðst þar fyrir söng og hló,
því barn í sínu hjarta Gústi var
Og af því hann var oftast einn,
um það vissi aldrei neinn,
hve oft að garði meðeigandann bar
Á torgið oft hann Gústi gekk, og trúarrit þar fólki fékk,
því trúna vildi Gústi í sérhvern mann
Oft á því hann aleinn stóð, er úr himnum helltist flóð,
en engin áhrif hafði það á hann
Hann vissi hver að verki var,
sem vin sinn var að prófa þar,
og var ekki að hrökkva neitt í kút
Er endir ræðunni var á,
í átt til braggans gekk hann þá,
en orð hans voru lengi að deyja út
Hann keypti lítinn bát.......
Nú er Gústi fallinn frá, farinn burtu himna á,
og fleyi sínu siglir þar í ró
Þeir útgerðina færðu um set, og ætla nú að leggja net,
í öllu hreinni og alveg sléttum sjó
En aflann allan Gústi fær, að eiga fyrir fórnir þær,
sem útgerðinni færði hann jörðu á.
Almættið þar um hann sér, eins og fyrr í heimi hér,
er þeir héldu á hafið Sigló frá.
Hann réri á opnum bát,
oft á tíðum villtist hann en fjörðinn ætíð fann,
þá var hann ekki einn,
þá almættið við stjórnvöl sat en Gústi aflann vann
Sigurvinn hann bátinn skírði, útgerðinni Drottinn stýrði,
ágóðinn til kristniboðsins rann
Ég út í heimi veit um krakka,
sem eiga Gústa allt að þakka
enda ég svo ljóð um hraustan mann.
Gylfi Ægisson