Söngtextasafn
Það má segja að söngtextar hafi verið ær og kýr Margrétar. Fyrir utan að búa til eigin texta safnaði hún saman miklum fjölda texta eftir aðra höfunda sem hún birti á vefnum sínum og varð safnið fljótt vinsælt til uppflettinga. Textarnir endurspegla vel hversu fjölbreyttan smekk Margrét hafði á tónlist, allt frá barnagælum og trúarkvæðum til gamalla dægurlaga og nýrri. Safnið hennar er hér birt nánast óbreytt eins og það var þegar Margrét hætti að uppfæra vefinn sinn í kring um 2015. Höfunda er getið eins og hægt er og eru ábendingar um höfunda þar sem þá vantar vel þegnar og eins ef textar eru hér birtir í óþökk höfunda þeirra.
Dægurlagasöngkonan Margrét
Í snörunni fuglinn var fastur
Í snörunni fuglinn var fastur
og fóturinn þrútinn og sár.
Hann titraði’ af angist og ótta,
í augunum glitruðu tár.
Og tíminn var leiður og langur,
hann langaði frelsi að ná.
Því brúði og börn átti’ hann heima
og best var að dvelja þeim hjá.
Hann flaug út að afla þeim fæðu,
og flýtti sér eins og hann gat,
því aumingja ungarnir litlu
þeir æptu og báðu um mat.
Að æti hann leitaði lengi
og lúinn og þreyttur hann var.
Í fjörunni fann það um síðir
og fagnandi settist hann þar.
Hann bita með nefinu náði
og nú vildi’ hann flýta sér heim,
en snörurnar fjötruðu fætur,
hann fékk ekki losnað úr þeim.
Hann neytti þess afls sem hann átti,
af engum er heimtandi meir,
en kraftarnir voru svo veikir.
Æ, vesalings fuglinn, hann deyr.
Nei, Fúsi um fjöruna gengur
og fuglinn í lífshættu sér.
Af meðaumkun hjarta hans hrærist,
hann hníf sinn á snöruna ber.
Ó, hugsið hve fuglinn er feginn
er frelsaður leitaði’ hann heim.
Og Fúsi með fögnuði starir
á ferðir hans langt út í geim.
En Guð sér af himninum háa
hve hjálpsamur drengurinn er
sem fuglinn úr lífshættu leysti.
Hann letrar því nafn hans hjá sér.
Höf. ókunnur