Söngtextasafn

Það  má segja að söngtextar hafi verið ær og kýr Margrétar. Fyrir utan að búa til eigin texta safnaði hún saman miklum fjölda texta eftir aðra höfunda sem hún birti á vefnum sínum og varð safnið fljótt vinsælt til uppflettinga. Textarnir endurspegla vel hversu fjölbreyttan smekk Margrét hafði á tónlist, allt frá barnagælum og trúarkvæðum til gamalla dægurlaga og nýrri. Safnið hennar er hér birt nánast óbreytt eins og það var þegar Margrét hætti að uppfæra vefinn sinn í kring um 2015. Höfunda er getið eins og hægt er og eru ábendingar um höfunda þar sem þá vantar vel þegnar og eins ef textar eru hér birtir í óþökk höfunda þeirra. 

← Til baka í textasafn

Söknuður

(Tómas Guðmundsson)

Nú haustar að á heiðum

og húmar í skóg.

Hver söngfugl í dalnum

til sóllanda fló.

En ein sit ég eftir

um andvökunótt

og harma það að sumarið

er horfið svona fljótt.

Þú komst eins og vorið

með sól og söng og blóm.

Um dali fór hafræna

við hörpu þinnar óm.

Og veslings litla hjartað mitt

í hræðslu að þér dróst.

Það ætlaði að flýja þig

og faldi sig – við þitt brjóst.

Og hönd þín snart strenginn.

Harpan skalf af fró.

Gleði allrar veraldar

við hug mínum hló.

Mér fannst ég hafa sofið

og syrgði það eitt

hve seint ég hafði vaknað

-                     og vissi ekki neitt.

Við rökkur þinna söngva

leið sumarið hjá.

Svo hvarfstu mér, vinur,

og haustið lagðist á.

En hvenær sem hafræna

heim í dalinn fer,

frá kynjalöndum fjarlægum

hún kveðju til mín ber.

En ég hef beðið lindina,

sem líður mér um kinn,

að flýta sér til hafsins

og finna ástvin minn.

Og spyrji hann síðan

hver sendi hana af stað,

þá fær hún honum aðeins

þetta fölnaða blað.

Þá grípur hann strenginn

og grætur sáran við.

Tár hans verða að hljómum

í hörpunnar klið.

Og ómarnir svífa

af sænum til lands.

Með bergmálum fjallanna

flýg ég svo til hans.

Tómas Guðmundsson