Söngtextasafn
Það má segja að söngtextar hafi verið ær og kýr Margrétar. Fyrir utan að búa til eigin texta safnaði hún saman miklum fjölda texta eftir aðra höfunda sem hún birti á vefnum sínum og varð safnið fljótt vinsælt til uppflettinga. Textarnir endurspegla vel hversu fjölbreyttan smekk Margrét hafði á tónlist, allt frá barnagælum og trúarkvæðum til gamalla dægurlaga og nýrri. Safnið hennar er hér birt nánast óbreytt eins og það var þegar Margrét hætti að uppfæra vefinn sinn í kring um 2015. Höfunda er getið eins og hægt er og eru ábendingar um höfunda þar sem þá vantar vel þegnar og eins ef textar eru hér birtir í óþökk höfunda þeirra.
Dægurlagasöngkonan Margrét
Ólafur liljurós
Ólafur reið með björgum fram,
villir hann, stillir hann
hitti'ann fyrir sér álfarann,
þar rauður logi brann.
Blíðan lagði byrinn undan björgunum,
blíðan lagði byrinn undan björgunum fram.
Þar kom út ein álfamær,
sú var ekki kristni kær.
Þar kom út ein önnur,
hélt á silfurkönnu.
Þar kom út hin þriðja,
með gullband um sig miðja.
Þar kom út hin fjórða,
hún tók svo til orða:
„Velkominn Ólafur Liljurós!
Gakk í björg og bú með oss“.
„Ekki vil ég með álfum búa,
heldur vil ég á Krist minn trúa.“
„Bíddu mín um eina stund,
meðan ég geng í grænan lund.“
Hún gekk sig til arkar,
tók upp saxið snarpa.
„Ekki muntu svo héðan fara,
að þú gjörir mér kossinn spara.“
Ólafur laut um söðulboga,
kyssti frú með hálfum huga.
Saxinu hún stakk í síðu,
Ólafi nokkuð svíður.
Ólafur leit sitt hjartablóð
líða niður við hestsins hóf.
Ólafur keyrir hestinn spora
heim til sinnar móðurdyra.
Klappar á dyr með lófa sín:
„Ljúktu upp, kæra móðir mín.“
„Hví ertu fölur og hví ertu fár,
eins og sá með álfum gár?“
„Móðir, ljáðu mér mjúka sæng.
Systir, bittu mér síðuband.“
Ei leið nema stundir þrjár,
Ólafur var sem bleikur nár.
Vendi ég mínu kvæði í kross
sankti María sé með oss.
Þjóðkvæði