Söngtextasafn
Það má segja að söngtextar hafi verið ær og kýr Margrétar. Fyrir utan að búa til eigin texta safnaði hún saman miklum fjölda texta eftir aðra höfunda sem hún birti á vefnum sínum og varð safnið fljótt vinsælt til uppflettinga. Textarnir endurspegla vel hversu fjölbreyttan smekk Margrét hafði á tónlist, allt frá barnagælum og trúarkvæðum til gamalla dægurlaga og nýrri. Safnið hennar er hér birt nánast óbreytt eins og það var þegar Margrét hætti að uppfæra vefinn sinn í kring um 2015. Höfunda er getið eins og hægt er og eru ábendingar um höfunda þar sem þá vantar vel þegnar og eins ef textar eru hér birtir í óþökk höfunda þeirra.
Dægurlagasöngkonan Margrét
Þórður Malakoff
Þórður Malakoff
Þótt
deyi aðrir dánumenn,
loff- Malakoff,
hann Þórður gamli þraukar enn.
Loff Malakoff – mala,
lifir enn hann Malakoff
þótt læknar vilji flensa' í
Malakoff, koff, koff
Þá lifir Malakoff,
þá lifir Malakoff.
Hann
drekkur alltaf eins og svín,
og aldrei nema brennivín.
Það
segja menn einn sumardag
að Þórður fullur fengi slag.
Hans
lát barst út um allan bæ
og læknar sögðu: Hæ, hæ, hæ!
Þeir
vildu fá að flá hans lík,
því enginn þeim er unun slík.
Þeir
fóru' að brýna busana
og biðu upp á spítala.
En
einn af þeim fór út í bæ,
að fá menn til að flytja hræ.
Hann
gekk í búð. Að gömlum sið
þar hímdu dónar diskinn við.
Þar
laut einn fram á búðarborð
og mælti'af vörum ekki orð.
Að
honum læknir gengur greitt
og leggur hönd á bakið breitt.
„Hann Þórður er dauður! Það fór vel.
Við kryfjum hann, þann húðarsel“.
„Ég góða borgun bítala,
ef berðu líkið á spítala.“
En
dóninn leit á læknirinn,
og það var þá einmitt hann Þórður minn.
„Ég sjálfur á mitt eigið lík.
Og síst er ég þín senditík.“
Til
höggs hann reiddi' og hélt um stút,
en læknir sneyptur labbaði' út.
Af
þessu læknir læra má
að kryfja aldrei kvikan ná.
Og
brýndu' ei fyrri busann þinn
en lík er komið í líkhús inn.
Björn M. Olsen