Söngtextasafn
Það má segja að söngtextar hafi verið ær og kýr Margrétar. Fyrir utan að búa til eigin texta safnaði hún saman miklum fjölda texta eftir aðra höfunda sem hún birti á vefnum sínum og varð safnið fljótt vinsælt til uppflettinga. Textarnir endurspegla vel hversu fjölbreyttan smekk Margrét hafði á tónlist, allt frá barnagælum og trúarkvæðum til gamalla dægurlaga og nýrri. Safnið hennar er hér birt nánast óbreytt eins og það var þegar Margrét hætti að uppfæra vefinn sinn í kring um 2015. Höfunda er getið eins og hægt er og eru ábendingar um höfunda þar sem þá vantar vel þegnar og eins ef textar eru hér birtir í óþökk höfunda þeirra.
Dægurlagasöngkonan Margrét
Raunasaga úr sjávarþorpi
Séleg pía er Sigga Geira
og sexapíl hefur flestum meira,
hlýtt er og notalegt hennar ból
hverjum sem býður hún næturskjól.
Það vita:
Kalli Jóns og Gústi læknisins og Nonni Sæmundar
og Halli rakarans og Fúsi Sigurleifs og Palli á
Goðanum og Denni í Efstabæ – og einnig ég.
En ekki má yfir miklu hlakka
í mars þá eignaðist Sigga krakka.
Sagt var að prestinum brygði í brún
er barnsföður tilnefna skyldi hún.
Hún nefndi:
Kalla Jóns og Gústa læknisins og Nonna Sæmundar
og Halla rakarans og Fúsa Sigurleifs og Palla á
Goðanum og Denna í Efstabæ – og einnig mig.
Nú urðu yfirvöld úr að skera,
því ei má fjölgetið barn neitt vera,
slíkt þykir óhæfa hér til lands,
og hópnum stefnt var til sýslumanns.
Þar mættu:
Kalli Jóns og Gústi læknisins og Nonni Sæmundar
og Halli rakarans og Fúsi Sigurleifs og Palli á
Goðanum og Denni í Efstabæ – og einnig ég.
Þegar að úrskurðinn upp loks kvað hann
allir flýttu sér burtu þaðan.
Skálkar sem sluppu með skrekkinn þar,
skunduðu kátir á næsta bar.
Þar hittust:
Kalli Jóns og Gústi læknisins og Nonni Sæmundar
og Halli rakarans og Fúsi Sigurleifs og Palli á
Goðanum og Denni í Efstabæ – en ekki ég.
Því þarna urðu mér örlög ráðin,
mér einum var sem sé dæmdur snáðinn.
Hvenær sem lít ég það litla skinn
læðist þó efi í huga minn:
Hann líkist:
Kalla Jóns og Gústa læknisins og Nonna Sæmundar
og Halla rakarans og Fúsa Sigurleifs og Palla á
Goðanum og Denna í Efstabæ – en ekki mér.
Sigurður Þórarinsson