Söngtextasafn
Það má segja að söngtextar hafi verið ær og kýr Margrétar. Fyrir utan að búa til eigin texta safnaði hún saman miklum fjölda texta eftir aðra höfunda sem hún birti á vefnum sínum og varð safnið fljótt vinsælt til uppflettinga. Textarnir endurspegla vel hversu fjölbreyttan smekk Margrét hafði á tónlist, allt frá barnagælum og trúarkvæðum til gamalla dægurlaga og nýrri. Safnið hennar er hér birt nánast óbreytt eins og það var þegar Margrét hætti að uppfæra vefinn sinn í kring um 2015. Höfunda er getið eins og hægt er og eru ábendingar um höfunda þar sem þá vantar vel þegnar og eins ef textar eru hér birtir í óþökk höfunda þeirra.
Dægurlagasöngkonan Margrét
Sjúddirarerei
Á Flosa Ólafs kokkurinn er kona.
Köllunum þeim finnst það betra svona.
Hún er ofsa sæt og heitir Fríða.
Hún á það til að leyfa' okkur að
Sjúddirarerei, sjúddirarira
leyfa' okkur að kyssa sig á kinn.
Er ég
í koju kominn er á kvöldin
kvensemin strax tekur af mér völdin
og mitt yndi er þá ekki bókin,
aftur á móti strýk ég á mér
Sjúddirarerei, sjúddirarira
strýk ég á mér skallann ótt og títt.
En í
næstu koju hvílir Fríða,
kvenleg mjög með augnaráðið blíða,
og mér finnst hún ofsa falleg skvísa
enda fer mér undireins að
Sjúddirarerei, sjúddirarira
undireins að langa hennar til.
Eitt
er það sem veldur mér þó ama,
öllum hinum yrði ekki sama,
ég veit þeir yrðu ekkert ofsaglaðir
enda greyin sjálfir orðnir
Sjúddirarerei, sjúddirarira
sjálfir orðnír spenntir eins og ég.
Ég
verð að haga seglum eftir vindi,
eiga'na sem algjört augnayndi,
og svo næst er ég í landi stoppa
veit ég að hún leyfir mér að
Sjúddirarerei, sjúddirarira
leyfir mér að eiga nótt sér hjá.
Þá
verður lífið algjör syndasæla,
sjálfsagt fara hinir þó að skæla
og hópast vilja að henni í heilum bunka,
ég held þeir verði sér þá bara að
Sjúddirarerei, sjúddirarira
sér þá bara að skiljast að hún er mín.
Gylfi Ægisson