Söngtextasafn

Það  má segja að söngtextar hafi verið ær og kýr Margrétar. Fyrir utan að búa til eigin texta safnaði hún saman miklum fjölda texta eftir aðra höfunda sem hún birti á vefnum sínum og varð safnið fljótt vinsælt til uppflettinga. Textarnir endurspegla vel hversu fjölbreyttan smekk Margrét hafði á tónlist, allt frá barnagælum og trúarkvæðum til gamalla dægurlaga og nýrri. Safnið hennar er hér birt nánast óbreytt eins og það var þegar Margrét hætti að uppfæra vefinn sinn í kring um 2015. Höfunda er getið eins og hægt er og eru ábendingar um höfunda þar sem þá vantar vel þegnar og eins ef textar eru hér birtir í óþökk höfunda þeirra. 

← Til baka í textasafn

Vorið

Nú líður að vori og lifna fer jörð

og lækirnir vaxa svo hratt.

Þá hverfur að lokum sú fannhvíta gjörð,

hvert hjarta má teljast svo glatt.

Er sólin í hafdjúpið sígur um stund,

svolítið húmar, en bjart er á grund

og döggin sem lifnar hún deyr svo af því

að drottningin skín öll á ný.

Svo haustar, þá vetrar og verða á ný

þau veður er einkenna land.

Hver minning frá sumrinu magnast svo hlý

er myrkrið vill teygja sitt band.

En þegar við sjáum í suðrinu glóð,

sólina hálfa um Tunguna rjóð

og horfa á birtuna hækka hvern dag,

þá hamingjan flytur sinn brag.

Árni Jón Eyþórsson