Söngtextasafn

Það  má segja að söngtextar hafi verið ær og kýr Margrétar. Fyrir utan að búa til eigin texta safnaði hún saman miklum fjölda texta eftir aðra höfunda sem hún birti á vefnum sínum og varð safnið fljótt vinsælt til uppflettinga. Textarnir endurspegla vel hversu fjölbreyttan smekk Margrét hafði á tónlist, allt frá barnagælum og trúarkvæðum til gamalla dægurlaga og nýrri. Safnið hennar er hér birt nánast óbreytt eins og það var þegar Margrét hætti að uppfæra vefinn sinn í kring um 2015. Höfunda er getið eins og hægt er og eru ábendingar um höfunda þar sem þá vantar vel þegnar og eins ef textar eru hér birtir í óþökk höfunda þeirra. 

← Til baka í textasafn

Vísnabrot

En haldið ekki’ hann Halli komi á grúfunni,

á heljarstökki, fram af einni þúfunni.

Hann fór það bara fínt

en fannst hann hafa týnt

gleraugunum, höfðinu’ eða húfunni.

Og Óli svældi, upp úr prímusrokkinum,

andapönnukökur handa flokkinum.

Ég orsök til þess tel

þær tókust svona vel

að Ella hélt svo ansi vel á kokkinum.

Ólafur Björn Guðmundsson

Vor

Höldum syngjandi’ af stað, gengur sumar í hlað,

út í sumarið þráum við öll.

Og nú bjóða’ okkur heim inn í bláhnjúkageim

okkar blikandi íslensku fjöll.

Þó að leiðin sé brött, þó að brekkan sé löng,

eða bakpokinn þungur og stór,

ekki æðrumst við hót. Yfir urðir og grjót

feta í ákafa járnaðir skór.

Kveður sumarsins lag, þennan sólfagra dag,

allt er sólinni’ og vorinu ann.

Jafnt í fuglanna klið sem í fossanna nið

heyrist fagnandi lofjörð um Hann.

Þennan mátt sem að skapaði himinn og höf,

þessa hönd sem að jörðinni snýr,

sem æ gefur oss vor eftir vetrarins frost

og sem veit hvar vor hamingja býr.

Þar sem loftið er tært, þar sem lindin er hrein,

þar sem landið er fagurt og bjart

skulu rísa vor tjöld, því að rósgullið kvöld

slær nú roða á hnjúkanna skart.

Ólafur Björn Guðmundsson